Το παρών έδωσε, στις 12 Μαΐου 2026, ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, κ. Χρήστος Δαραμήλας, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, όπου συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ομοσπονδία και τον Διαβήτη στο «white paper» που δημιούργησαν Ομοσπονδίες Διαβήτη και Οφθαλμολογικών δυσλειτουργιών από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στόχος του εν λόγω «white paper» είναι να συνδεθεί η υγεία της όρασης, με την ευρύτερη ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά τις καρδιομεταβολικές παθήσεις.
Από την Ελλάδα, συμμετείχε και η Πανελλήνια Ένωση Αμφιβληστροειδοπαθών – Hellenic Retina Society με τον Πρόεδρό της, κ. Στρατή Χατζηχαραλάμπους, ο οποίος εν προκειμένω είχε και την εναρκτήρια ομιλία.
Παρούσα στη συνεδρίαση ήταν και η Γενική Διευθύντρια του International Diabetes Federation Europe, κ. Elisabeth Dupont.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα μείωσης της όρασης παγκοσμίως. Οι οφθαλμολογικες επιπλοκές είναι ακόμη ένα μεγάλο ζήτημα που το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ έχει εντάξει στις προτεραιότητες του.
Πιο συγκεκριμένα, στη χώρα μας, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ σε συνεργασία με δεκαέξι ακόμη φορείς, εκπροσώπους φορέων πασχόντων, επιστημονικές εταιρίες, πανεπιστημιακά τμήματα και νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας, συμμετέχει στη δημιουργία του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την πρόληψη και διαχείριση των οφθαλμικών προβλημάτων.
Ένας στους οκτώ Ευρωπαίους θα αντιμετωπίσει ηλικιακή εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς (AMD) έως το 2040
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, κ. Χρήστος Δαραμήλας, «Με πρωτοβουλία του Ivica Belina, κύριου συντάκτη του «white paper» για την όραση, στις Βρυξέλλες -12 Μαΐου 2026- υποστηρικτές της υγειονομικής περίθαλψης και κλινικοί εμπειρογνώμονες συγκεντρωθήκαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να αντιμετωπίσουμε την κλιμακούμενη δημογραφική κρίση της απώλειας όρασης λόγω γήρατος. Υπό την προεδρία της Romana Jerković, ευρωβουλευτή, η συνεδρίαση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι: “Η όραση αποτελεί θεμελιώδη απειλή για την οικονομική σταθερότητα και τη γνωστική υγεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης”.»
Σημείο-σταθμός της τοποθέτησης του Προέδρου της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ κατά τη συνεδρίαση ήταν: «Η πρόσβαση σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη και η ευκαιρία για υγιή ζωή δεν πρέπει να εξαρτώνται από τη γεωγραφική θέση. Η πρόληψη δεν είναι κόστος, είναι μία από τις πιο έξυπνες επενδύσεις που μπορεί να κάνει οποιοδήποτε σύστημα υγείας.»
Ο κ. Χρήστος Δαραμήλας, συνέχισε ως εξής: «Η ηλικιακή εκφύλιση του αμφιβληστροειδούς είναι μια αυξανόμενη κλινική απειλή. Οι συμμετέχοντες υπογραμμίσαμε μια μεταβολή στα ευρωπαϊκά δημογραφικά στοιχεία, με:
- 1 στους 10 Ευρωπαίους να ζει σήμερα με ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (AMD), ποσοστό που προβλέπεται να αυξηθεί σε 1 στους 8 έως το 2040.
- Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (DR) αναμένεται να επηρεάσει το 20% έως 35% όλων των διαβητικών στην Ευρώπη.
- Στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη (CEE), μόνο το 25% των ασθενών με αυτές τις παθήσεις διαγιγνώσκονται και λιγότερο από το 15% λαμβάνει θεραπεία.
Και αναδείξαμε ότι η αντιμετώπιση της AMD και της DR απαιτεί να προχωρήσουμε πέρα από τις καθαρά κλινικές προοπτικές. Αυτή η αποστολή καθοδηγείται από εκείνους που πλοηγούνται στις καθημερινές αδυναμίες των συστημάτων υγείας».
«Γεωγραφική λοταρία» και τεράστιο οικονομικό και προσωπικό κόστος
«Στην περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια “γεωγραφική λοταρία”, όπου η ανεπαρκής χρηματοδότηση καθορίζει τα κλινικά αποτελέσματα.», δήλωσε η κ. Ivica Belina, Πρόεδρος της Συμμαχίας Ενώσεων Υγείας από την Κροατία.
«Τεράστιο το οικονομικό και προσωπικό κόστος. Η AMD σε προχωρημένο στάδιο κοστίζει στην παγκόσμια οικονομία 361,4 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε απώλειες παραγωγικότητας. Μόνο στη Βουλγαρία, το κόστος φτάνει τα 449 εκατομμύρια ευρώ ετησίως», σύμφωνα με την εκπροσώπηση της Βουλγαρίας.
«Ενώ η παγκόσμια αύξηση της μακροζωίας αποτελεί μια τεράστια επιτυχία, τα τρέχοντα συστήματά μας παραμένουν προσκολλημένα σε ένα ξεπερασμένο μοντέλο. Οι χώρες του ΟΟΣΑ δαπανούν το 97% των προϋπολογισμών τους σε θεραπείες αντιμετώπισης, αφήνοντας μόνο το 3% για την πρόληψη. Η υγεία της όρασης αποτελεί επένδυση στο εργατικό δυναμικό· είναι το θεμέλιο μιας οικονομίας μακροζωίας.» σημείωσε ο κ. Gregor Sneddon από τη Διεθνή Ομοσπονδία για τη Γήρανση.
«Δεν είμαστε απλώς στατιστικά στοιχεία σε ένα διάγραμμα· είμαστε άνθρωποι που θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν και να διασχίζουν τον δρόμο με ασφάλεια. Το αργό σύστημα δεν είναι απλώς μια αναποτελεσματικότητα· μας στερεί την ανεξαρτησία μας. Πρέπει η απώλεια όρασης να θεωρείται επείγουσα κατάσταση, όπως πραγματικά είναι.», είπε η κ. Audre Grybauskaite, από τη Λιθουανική Ένωση Τυφλών και Αμβλυώπων.
Σύνδεση με την ψυχική υγεία και την άνοια
Έρευνα της Ιρλανδικής Διαχρονικής Μελέτης για τη Γήρανση (TILDA) επιβεβαιώνει ότι τα άτομα με απώλεια όρασης και στα δύο μάτια έχουν 91–125% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν γνωστική δυσλειτουργία, όπως ανέφερε εκπρόσωπος της Ιρλανδίας. «Τα στοιχεία δείχνουν ότι η απώλεια όρασης και στα δύο μάτια αυξάνει έως και 125% τις πιθανότητες ενός ατόμου να παρουσιάσει γνωστική δυσλειτουργία. Διαθέτουμε τις θεραπείες· τώρα χρειαζόμαστε την πολιτική βούληση για να διασφαλίσουμε ότι κανένας ασθενής δεν θα μείνει στο σκοτάδι», σύμφωνα με την κ. Avril Daly, Διευθύνουσα Σύμβουλο της Retina International.
Από την πλευρά του ο κ. Ευστράτιος Χατζηχαραλάμπους, από την Πανελλήνια Ένωση Ασθενών Αμφιβληστροειδούς σημείωσε ότι «Η όραση παρέχει περίπου το 80% των πληροφοριών που απαιτούνται για την καθημερινή ζωή. Επειδή το οπτικό σύστημα είναι στενά συνδεδεμένο με τον εγκέφαλο, η απώλειά του επιβάλλει μια δαπανηρή αναδιοργάνωση της ζωής ενός ατόμου. Η οφθαλμιατρική φροντίδα πρέπει να αποτελεί βασικό πυλώνα της δημόσιας υγείας».
Η συνεδρίαση κατέληξε με την πρόταση «Οικοσύστημα Φροντίδας 5 Πυλώνων» για την τυποποίηση του ελέγχου και της θεραπείας. Η Πρωταρχική Πρωτοβουλία: Όλα τα Υπουργεία Υγείας πρέπει να εξαλείψουν την κανονιστική καθυστέρηση επιβάλλοντας ένα αυστηρό ανώτατο όριο 6 μηνών από την έγκριση της EMA έως την πρόσβαση των ασθενών. Οι τρέχουσες καθυστερήσεις των 12 έως 24 μηνών προκαλούν μη αναστρέψιμη απώλεια όρασης, ενώ οι ασθενείς περιμένουν τις εγκεκριμένες θεραπείες.
